Charles Ben Saïd

Charles Ben Saïd wordt in 1894 in de Franse kolonie Algerije geboren en dient als zouaaf in het Franse leger. In 1914 migreert hij met zijn echtgenote Zohra Meyer naar België. Hun zonen – Maurice en Joseph – komen beiden in Brussel ter wereld. Het gezin Ben Saïd maakt er in mei 1940 ook het begin van de bezetting mee. In 1942 vluchten zij naar Frankrijk. Ter hoogte van de demarcatielijn – de grens tussen bezet en onbezet Frankrijk – wordt het gezin gearresteerd en vervolgens via Orléans naar Pithiviers overgebracht. Van hieruit vertrekken Charles Ben Saïd (47), Zohra Meyer (48), en hun zonen Maurice (24) en Joseph (22) op 21 september 1942 met deportatietransport 35 naar Auschwitz-Birkenau. De drie mannen moeten onderweg in Cosel uitstappen, terwijl  Zohra Meyer verder meegevoerd wordt. Elk spoor van haar verdwijnt bij aankomst. Charles Ben Saïd en zijn zonen moeten dwangarbeid verrichten. Enkel hijzelf overleeft en wordt in 1945 gerepatrieerd. Het spoor van Maurice verdwijnt in Blechhammer, dat van Joseph vlak voor de bevrijding in Buchenwald.