Herbert Lustmann

Herbert Lustmann, een Poolse student, ontvangt op voorspraak van volksvertegenwoordiger Camille Huysmans in 1937 een visum. Zo kan hij voortaan les volgen aan de Stedelijke Beroepsschool in Antwerpen. Herbert Lustmann maakt er op 10 mei 1940 het begin van de oorlog mee. Net als duizenden andere recente immigranten in Antwerpen, verhuist hij eind dat jaar op bevel van het bezettingsbestuur naar Limburg. Vanaf 1 juli 1941 wordt hij als dwangarbeider in het werkkamp Op den Holven in Overpelt tewerkgesteld. 200 Joodse gevangenen voeren er ontginnings- en droogleggingswerken uit. 

Eind juli 1941 wordt het kamp gesloten en verhuist Herbert Lustmann naar Brussel. Wanneer hij begin augustus 1942 een Arbeitseinsatzbefehl – een oproep om zich te melden in de Dossinkazerne met het oog op tewerkstelling in het oosten – ontvangt, probeert hij naar Zwitserland te vluchten. Hij wordt echter vlakbij de Frans-Zwitserse grens in het dorpje Pontarlier opgepakt en naar Drancy overgebracht. Op 21 augustus 1942 vertrekt Herbert Lustmann (19) vanuit dit verzamelkamp met transport 22 naar Auschwitz-Birkenau. Hoewel hij bij aankomst geselecteerd wordt om dwangarbeid te verrichten, overleeft hij de deportatie niet. Volgens de Auschwitz Sterbebücher (overlijdensregisters) sterft hij op 20 oktober 1942.