Léa Vichnevetski werd op 17 november 1924 geboren in Brussel. Haar vader, Wolf Vichnevetski, werd op 30 augustus 1884 geboren in het Russische keizerrijk. Wolf werd handelsreiziger en emigreerde in 1917 naar België. Wolfs geboorteland werd in dat jaar opgeschrikt door de Eerste Wereldoorlog, en de Russische Revolutie maakte een einde aan honderden jaren autocratische monarchie. Léa’s moeder, Idessa “Ida” Weissbort, werd op 1 juni 1899 geboren in Dąbrowa, een stad in het zuiden van Polen. Ze groeide op in Będzin, een stad die net als Dąbrowa in het dichtbevolkte gebied rond de grootstad Katowice ligt. De familie van Ida emigreerde in 1910 naar België.
Léa’s ouders ontmoetten elkaar waarschijnlijk in België. Léa was hun oudste kind. Op 17 december 1929 kreeg Léa een broertje, Robert. Na enige tijd in Wemmel te hebben gewoond, verhuisde het gezin naar de Adolphe Prinsstraat 26 in Anderlecht. Léa en Robert waren slechts 15 en 10 jaar oud toen Nazi-Duitsland op 10 mei 1940 België aanviel. De eerste anti-Joodse maatregelen lieten niet lang op zich wachten. Na een verbod op ritueel slachten beval de bezetter eind 1940 ook het opstellen van een gemeentelijk Jodenregister. Léa en haar ouders meldden zich bij het gemeentebestuur van Anderlecht en werden in het register opgenomen. Léa’s broer Robert werd aan het formulier van hun vader Wolf toegevoegd.
Léa zelf ontving in de zomer van 1942 een Duits Arbeitseinsatzbefehl (tewerkstellingsbevel). Ze moest zich melden bij het pas geopende SS-Sammellager Mecheln in de Dossinkazerne. Léa was op dat moment bijna achttien jaar oud. Toen Léa zich op 31 juli 1942 in de Dossinkazerne meldde, was het kamp gevuld met meer dan duizend Joden die net als Léa een Arbeitseinsatzbefehl hadden ontvangen. Dit werkte de illusie in de hand dat deze mensen daadwerkelijk tewerkgesteld zouden worden “in het Oosten”, zoals de nazi’s de deportaties op dat moment nog omschreven. Maar er waren ook ouderen en kinderen aanwezig in de kazerne. Léa moest haar spullen afgeven en kreeg een bordje met in Romeinse cijfers het nummer twee, en in Arabische cijfers het nummer drieënveertig.
Léa werd als nummer 43 de deportatielijst van Transport II genoteerd. De trein verliet Mechelen op 11 augustus 1942.Wanneer de trein op 13 augustus 1942 Auschwitz-Birkenau bereikte, verdween ieder spoor van Léa. Hoe, waar en wanneer ze precies omkwam, is niet bekend.