Leyba Zandmer

Leyba Zandmer, een Poolse graveerder, migreert in 1926 naar België. Wanneer hij een jaar later een permanente verblijfsvergunning ontvangt, reizen zijn echtgenote, Sala Cytryn, en hun driejarig zoontje Samuel hem achterna. Een tweede kind, Chaim (Harry) Zandmer, wordt in 1933 in Borgerhout geboren. Op 13 mei 1940 vlucht het gezin naar Frankrijk. Leyba Zandmer en zijn oudste zoon Samuel worden tijdens de reis gearresteerd en samen in Le Vernet geïnterneerd. De dwangarbeid in dit kamp valt Samuel Zandmer erg zwaar. Hij onderneemt meerdere zelfmoordpogingen, maar zijn vader kan hem telkens het leven redden. Via brieven blijven ze in contact met hun familie. In de zomer van 1942 worden Leyba (53) en Samuel (18) Zandmer overgebracht naar Drancy, van waaruit zij op 7 september 1942 met transport 29 naar Auschwitz-Birkenau worden gedeporteerd. Hierna verdwijnt elk spoor van hen. Vader en zoon komen onder onbekende omstandigheden om.