Search
Claude Poliakoff werd geboren in Caïro op 15 juni 1924. Ergens tussen haar geboorte en 1938 verhuisde haar gezin naar Duitsland. Daar bleven ze tot ze er niet langer veilig waren als Joods gezin. Begin december 1938 kwam het gezin naar België. Claude’s vader verklaarde dat ze uit Duitsland waren gevlucht om te ontkomen aan Jodenvervolging en dat zijn gezin niet de bedoeling had om langdurig in België te blijven.
Het gezin van Claude vestigde zich in Antwerpen. Daar woonden ze nog toen in oktober 1940 de eerste anti-Joodse verordeningen werden aangekondigd. Alle Joden boven de 15 jaar moesten zich laten registreren in het Jodenregister, zo ook Claude en haar gezin. Op die manier had de bezetter een overzicht van het aantal Joden in België. In november 1941 richtte de bezetter de Vereniging der Joden in België op, waarbij alle Joden in België zich verplicht moesten aansluiten. Daardoor werd nog beter in kaart gebracht waar Joden woonden, wat het later makkelijker maakte om hen op te pakken. Claudes vader Ychiel schreef in maart 1942 zijn hele gezin in bij de Vereniging. Vanaf 17 januari 1942 mochten Joden het Belgische grondgebied niet langer verlaten zonder toestemming. Het werd voor het gezin van Claude dus steeds moeilijker gemaakt om uit België weg te geraken. Vanaf 27 mei 1942 – het moment waarop Joden ouder dan 6 jaar verplicht een Jodenster moesten dragen – werd het ook in een oogopslag duidelijk wie Joods was.
De registratie en stigmatisering draaiden uiteindelijk uit op geweld en arrestaties van Joden. De familie van Claude wilde via Frankrijk vluchten of onderduiken. Ze werden gearresteerd bij een poging om de grens met Zwitserland over te steken. Ze werden eerst vastgehouden in Besançon en overgebracht naar Drancy. Daar werd ze op 18 september 1942 op transport naar Auschwitz-Birkenau gezet. Claude overleefde de deportatie niet. Ze werd achttien jaar.