Eduard Schneider, een handelsbediende, vraagt op 21 november 1938 in België asiel aan. Na Kristallnacht (9-10 november 1938) voelt hij zich niet langer veilig in zijn geboortestad Wenen. Eduard Schneider wordt opgenomen in het vluchtelingencentrum van Merksplas, waar hij op 10 mei 1940 door de Belgische autoriteiten wordt aangehouden. Nadat hij aan de Franse overheid is overgedragen, wordt Eduard Schneider in Angoulême geïnterneerd. Eind juli 1940 weet hij te ontsnappen. Hij vestigt zich in Parijs.
In de lente van 1942 probeert Eduard Schneider in het Franse dorpje Dole illegaal de grens tussen bezet en onbezet Frankrijk over te steken. Hij wordt echter opgepakt en eind mei 1942 vanuit de gevangenis van Fort d’Hauteville naar het doorgangskamp Beaune-la-Rolande overgebracht. Deportatietransport 5 voert Eduard Schneider (31) op 28 juni 1942 van hieruit naar Auschwitz-Birkenau. Bij aankomst worden hij en de andere mannen uit deze trein tot het werkkamp toegelaten. Het nummer 43499 wordt op zijn arm getatoeëerd. Daarna verdwijnt echter elk spoor van Eduard Schneider. Hij overleeft de deportatie niet.