Paulina werd geboren op 17 maart 1878 in Hrodno, Wit-Rusland. In 1897 vestigde ze zich in Antwerpen, waar ze in 1906 huwde met Mozes Borisewitz. Paulina en Mozes kregen vier zonen: Jacques (1907), Simon (1909), Oscar (1911) en Robert (1913). Na de dood van Mozes in 1924 stond Paulina alleen in voor de opvoeding van haar vier zonen. Ze ging aan de slag als naaister voor kledingzaken om haar gezin te kunnen onderhouden.
In de jaren 1930 bouwden alle vier de zonen hun carrière uit. Jacques begon als diamantverkoper en opende later een sportwinkel, samen met zijn broer Simon. Simon was daarnaast ook een gevierd turner. Oscar ging in het leger en werd de eerste Joodse piloot van België. Robert behaalde een doctoraat in de rechten en ging aan de slag als advocaat. Toen de Duitsers België binnenvielen op 10 mei 1940 raakten de familieleden gescheiden. De meesten zouden elkaar nooit meer terugzien.
Oscar stierf in 1942 in Marokko, Robert vluchtte met zijn verloofde naar Brazilië. Paulina bleef samen met haar zonen Jacques en Simon en hun gezinnen in Antwerpen. In 1943 doken ze onder in Hoboken. Toen de nazi’s zoon Simon, actief als verzetsstrijder in het Joods Verdedigingscomité, oppakten en dwongen zijn familie te verklikken, werd Paulina gearresteerd. Ook Simons vrouw Anna en Hilde, de vrouw van Jacques, werden opgepakt. Hun kinderen kwamen in weeshuizen terecht. Jacques was eerder al gedeporteerd.
Op 3 april 1944 werd Paulina naar de Dossinkazerne gebracht. Een dag later, op 4 april 1944, werd ze gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau met Transport XXIV. Ze overleefde niet. Later werden ook Simon, Anna en Hilde via de Dossinkazerne gedeporteerd. Alleen Anna overleefde de kampen. Ze werd in 1945 herenigd met haar zoon en neefjes en kon contact opnemen met Robert, de enige overlevende broer van het gezin Borisewitz die naar Brazilië was kunnen vluchten.